Clubkampioenschappen
Kampioenen
Matchplaykampioenschap 2011- met 2 verslagen + foto
Soo-ik Steets won de finale van Cecil Stewart met 1 up. Het was spannend tot de laatste hole en een echte revanche van vorig jaar.
Elly Zweers won van Wendy Proost met 2 up op de laatste hole. Allebei gefeliciteerd.
VERSLAG van ELLY
Mijn vakanties heb ik dit jaar zo gepland dat ik aan zowel de stroke- als aan de matchplay mee kon doen. Matchplay is echt mijn favoriete onderdeel. Geen last van het "moeten scoren", maar je volledig richten op je tegenstander. Voor mij begon het kampioenschap afgelopen zaterdag.
Mijn 1e wedstrijd was tegen Yvonne Dreyer, een vaste kracht uit senioren 1. Met respect voor mijn tegenstander ging ik de wedstrijd in. Al vrij snel kwam ik op voorsprong. Ik was lekker op tik won eigenlijk eenvoudig. Tijdens de lunch kwam mijn lieve Ans opdraven, die ik vervolgens als caddie heb ingehuurd. Achteraf gezien een meester zet. Ik liep als een zonnetje door de baan en kreeg vleugels, kon me volledig concentreren, kreeg goede tips en dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Mijn volgende tegenstander was Marlène. We speelde beide een prachtige wedstrijd, die ik pas op hole 18e winnend kon afsluiten. Na een hapje eten in het clubhuis, snel naar huis , want morgen staat de halve finale op de agenda. Mijn tegenstander is niemand minder dan Marja Ridder, matchplaykampioen 2009 . Een tegenstander met veel wedstrijdervaring. Ik moet dus flink aan de bak. Op tijd op, mijn caddie Ans weer meegenomen. Op hole 1 ligt Marja met 2 mooie slagen vlak bij de green. Ik moest met een 3e slag naar de pin. Helaas lukte dat niet helemaal en bleef er nog een behoorlijke lange put over. Maar wat heerlijk als zo'n put valt. Dit zit goed denk je dan en dat was ook zo. Ondanks het goede spel van Marja bleef ik up staan. Geen moment heb ik het gevoel gehad de wedstrijd te verliezen. Op de 17e hole, kwam Marja in de problemen en wist ik de winst binnen te halen.
Voor het eerst finalist, maar tegen wie? In de bovenzijde van het speelschema waren onze kopstukken Francis en Astrid op zaterdag door Wendy en Liesbeth al uitgeschakeld. Zij speelde de andere halve finale. Wendy kwam voor met 3 up. Liesbeth bleef met rustig en met vertrouwen spelen en kwam terug. Op de 18e was het onbeslist. Kom op dames, terug naar de tee van 18. Wendy wist de 19e hole, door het maken van een mooie lange put, te winnen. En ik wist waar ik me op moest gaan richten.
Ik begon goed en kwam met 2 up voor, maar toch ... het voelde anders. Het lijf begon te haperen. De swing werd wat minder en het geweldige putten van daarvoor leek ineens ver weg. Wendy zetten de 2 down om in een voorsprong. Bij de turn stond ik tegen een achterstand aan te kijken, 2 down. Maar matchplay is matchplay en met nog 9 holes te gaan dacht ik toch, dat moet lukken. Je denkt dan toch, Wendy raakt ook vermoeid en er komen vast kansen. Sommige holes werden dan ook tactisch gespeeld en het werd een boeiende strijd. Kansen om terug te komen kreeg ik wel, maar benutte ze niet. Op de 13e liet Wendy het even afweten en kwam terug op 1 down. De 16e hole zette ik om in winst en dat bracht ons weer in evenwicht. Ik voelde me mentaal weer sterker worden. Wendy had op de 17e een mindere afslag waardoor zij de hole verloor. Het is 1 up met nog 1 hole te gaan. Ik dacht maar aan een ding, veilig spelen, zorgen dat je niet in de shit komt. De vlag staat voorop en links en rechts liggen de bunkers. Gewoon halve is genoeg. We staan op de tee en kijken naar de heuvel. Daar staan belangstellende, supporters en vooral veel deelnemers uit de dames poule ( geweldig meiden). Wendy kon met haar derde slag de green niet halen. Veilig spelen El, liever voor de green dan in de bunker. We moeste beide met een lange chip naar de vlag. Die van Wendy was te lang, waardoor een par maken moeilijk zou worden. Mijn chip lag goed bij. Wendy moet eerst putten, wat gaat die bal goed, nee toch dacht ik, het zal toch niet waar zijn dat ie valt ( kun je na gaan als je dat allemaal kan bedenken, hoe lang de put was). In de laatste halve meter zie ik dat de bal net onderlangs gaat. Opluchting. Ontspannen putten voor het kampioenschap. Het was Par, Match en Kampioen.
Wendy, jij ook van harte gefeliciteerd met je 2e plaats. Je hebt een geweldig kampioenschap gespeeld. Dank ook aan alle wedstrijdspelers die ons vrije doorgang hebben verleend. Ad wil ik bedanken. Hij heeft gezorgd voor een grotere groep dames die allemaal mee kunnen spelen om de titel. Het is daardoor een echt kampioenschap geworden. Het was ook leuk dat er belangstelling was op de finale dag. Tot slot dank ik de wedstrijdleiding Jaap en Cor. Het is leuk om te zien dat jullie er zoveel plezier in hebben, klasse.
Elly Zweers
2 augustus 2011
Afgelopen weekend stond in het teken van de matchplay kampioenschappen. Zelf vind ik het één van de leukste spelvormen die Golf te bieden heeft. Geen ergernis bij het maken van een double- of triple bogey. Geen gevecht tegen die altijd gevreesde buffer maar tegen een echte tegenstander en vergt toch andere tacktiek dan stableford- en strokeplay wedstrijden.
Zaterdagochtend begonnen 16 dames en heren te strijden om uiteindelijk clubkampioen 2011 te mogen worden. Ik moest tegen Glen Bosua, jeugdlid en onder begeleiding van Ad Wessels is dat zeker niet gemakkelijk. Na redelijk goed golf won ik op hole 15 en kon ik gaan beginnen aan de lange wandeling terug naar het clubhuis voor de lunch welke prima was geregeld.
Zaterdagmiddag mocht ik het opnemen tegen mijn gewaardeerde TeCo collega Ron Engelmoer. Ook vorig jaar speelde ik al tegen Ron en gewonnen en dit jaar was hij gebrand om revanche te nemen. Daarom bedacht Ron om het dit jaar anders aan te pakken. Hij begon les te nemen bij Ad Wessels en stuurde mij op vrijdagavond diverse sms berichten waarvan ik jullie de inhoud maar bespaar. Daarnaast verschijnt hij op de 1e tee met een gele "leiders" polo met nr. 1 om mij nog meer te intimideren. Leuk geprobeerd Ron maar het heeft helaas toch niet mogen baten en ik ben erg benieuwd wat je volgend jaar verzint. Vermoeid maar voldaan nog iets gegeten en snel naar huis want zondagochtend zou ik spelen tegen Guy Vogler waarvan ik al 2 keer heb verloren. Mijn doel was duidelijk en door goed golf won ik wederom op hole 15. Wéér die lange wandeling terug naar het clubhuis maar met een winstpartij loop je gelukkig altijd iets prettiger.
Na een zeer spannende wedstrijd tussen de andere halve finalisten Cecil Stewart en Arjen Brandjes wist Cecil uiteindelijk op de 18e hole de winst te pakken. De finale is een herhaling van vorig jaar met misschien een andere winnaar. Het goede spel in de ochtend was in de middag nog steeds aanwezig en speelde de 1e 9 zeer goed. Met 4 up na 9 holes voel je je goed, behalve de pijn in je voeten, benen en rug na dan. Ik kan je verzekeren dat 72 holes in 2 dagen best veel is. De 2e 9 verliep minder soepel maar de holes verstrijken en dan sta je plotseling dormi 4 up, lekker gevoel!
Cecil weet niet van opgeven want ik verlies hole 15, ik denk ach dormi 3. Daarna verlies ik ook hole 16 & 17 en kom dus toch nog op 18. Enigszins verbaasd hoe ik het zover heb kunnen laten komen win ik uiteindelijk toch op de 18e, lekker dichtbij het clubhuis
.Ik wil bij deze Cor van Baaren en Jaap Siersema nogmaals bedanken voor de goede organisatie en begeleiding van het matchplay weekend.
Ook wil ik de clubkampioen en runner-up bij de dames Elly Zweers en Wendy Proost feliciteren met hun prestatie.
Als laatste wil ik iedereen die heeft deelgenomen aan de Tapuit-Team wedstrijd bedanken dat ze ons op elke hole lieten passeren en de tijd gaven dat wij onze matchplay wedstrijd konden voortzetten.
Met vriendelijke groet,
Soo-ik Steets
1 augustus 2011
| de laatste 32 heren (plaatsingscijfer) |
16 juli: nog maar 16 over |
30 juli: naar 8 en naar 4 |
31 juli: naar 2 en de kampioen |
|||
| Arjan Brantjes(1) |
 |
Arjan Brantjes | Arjen 4/3 | Arjen 5/6 | Cecil 1/0 |
SOO-IK STEETS 1/0  |
| bye |
||||||
| Herman Heuvink(18) |
Cees 1/0 |
 |
||||
| Cees Kuys(16) |
||||||
| Dave Kaandorp(12) |
 |
Dave 3/2 | Dave 1/0 na verlenging |
|||
| Ton v. d. Heijden(21) |
||||||
| Tom van Zandijk(37) |
Thijs 8/7 |
 |
||||
| Thijs Bosua(8) |
||||||
| Bram Schornagel(6) |
 |
Bram 3/2 | Bram 5/4 | Cecil 7/6 | ||
| Marcel Boots(26) |
||||||
| John Smit(23) |
John wo |
 |
||||
| Ronald Sieraad(10) |
||||||
| Hans Veering(14) |
 |
Hans 2/1 | Cecil 4/3 | |||
| Angelo Camonier(20) |
||||||
| Eddy Muller(36) |
Cecil 6/5 |
 |
||||
| Cecil Stewart(4) |
||||||
| Guy Vogler(3) |
 |
Guy 7/6 | Guy 5/4 | Guy 2/1 | Soo-ik 4/3 |
|
| Harold van Vuure(30) |
||||||
| Ron Romkes(19) |
Roland wo |
 |
||||
| Roland Goos(13) |
||||||
| Pieter Kalkdijk(5) |
 |
Pieter 1/0 | John 5/4 | |||
| Andre Winterink(24) |
||||||
| Constant Verpoorten(25) |
John 6/4 |
 |
||||
| John Sprajc(5) |
||||||
| Ron Engelmoer(7) |
 |
Ron 4/3 | Ron 3/2 | Soo-ik 5/4 | ||
| Jan Smit(38) |
||||||
| Bert Wortel(22) |
Bert 2/0 |
 |
||||
| Erik Pieterse(11) |
||||||
| Glenn Bosua(15) |
 |
Glenn 3/2 | Soo-ik 4/3 | |||
| Bob Diertens(17) |
||||||
| Daan Pas(32) |
Soo-ik 3/2 |
|
||||
| Soo-ik Steets(2) |
||||||
 dit waren de kampioenen en runners-up van 2010: Clarissa, Marja, Cecil en Soo-ik |
||||||
| De laatste 16 dames (tussen haakje plaatsingscijfer) |
||||||
| Francis Niessen (1) |  |
Francis 2/1 | Wendy 2/1 | Wendy 1/0 na verlenging
|
ELLY ZWEERS 2/0 |
|
 |
Carla Kool (16) | |||||
| Yvonne Ridderbos (15) |  |
Wendy 6/5 | ||||
 |
Wendy Proost (8) | |||||
| Liesbeth Lambrichts (6) |  |
Liesbeth 3/1 | Liesbeth 1/0 na verlenging |
|||
 |
Linda Oosterhuis (11) | |||||
| Monique Rongen (13) |  |
Astrid 10/8 | ||||
 |
Astrid Bloemen (4) | |||||
| Marlene van der Valk (3) |  |
Marlene 5/4 | Elly 1/0 | Elly 2/1 | ||
 |
Pauline Effern (14) | |||||
| Yvonne Dreyer (12) |  |
Elly 6/5 | ||||
|
Elly Zweers (5) | |||||
| Suzanne Verbeek (7) |  |
Suzanne 5/4 | Marja 5/4 | |||
 |
Mette Houthof (10) | |||||
| Leni Otten (9) |  |
Marja 1/0 | ||||
 |
Marja Ridder (2) | |||||
Koen de Jong
5 augustus 2011
Vervolgens even snel lunchen en dan weer terug de baan in. Het leek wel of het nog harder begon te waaien. Maar we gingen verder, gelukkig hadden we nu eerst de D - holes gehad. Ik was er echt van overtuigd dat het nu alleen maar minder zou worden, tussen de bomen zou het vast wel meevallen. Dus niet, de weergoden waren ons zeer ongunstig gestemd, het begon ook nog te regenen. Helaas, heb ik de tweede negen iets minder gespeeld. Maar echt ontevreden kon ik in die omstandigheden met een 81 niet zijn.