Na twee dagen nagenieten van de overwinning, schieten de woorden van Ton van de Merwe weer door mijn hoofd, "wel een stukje schrijven Herman". Hij heeft gelijk de wedstrijdleiding doet zoveel voor ons dat wij als we een prijs winnen de moeite moeten nemen om een stukje te schrijven.
Ik heb begrepen dat dit het laatste seizoen is dat Hans van Kooten en Ton van de Merwe de wedstrijdleiding verzorgen, maar dat we ons geen zorgen moeten maken voor volgend jaar. Ze hebben goede vervangers gevonden en zelf gaan ze volgend jaar in het Lustrum comité zitten, om ons speciale weekenden te bezorgen, ter ere van dit lustrum.

Nu de wedstrijd, verleden jaar was ik eerste geworden bij de Meeuwencup, dus mijn eer stond op het spel.
De week er voor speelde ik op de Heemskerkse met een score van 5 punten over 9 holes, dus ik had er een hard hoofd
in dit weekend. Mijn flightgenoten Margriet van Kooten, Janny Wetsteijn en Jaap Siersema waren in het begin al in een
goede stemming. Het weer was goed en we hadden er zin in.


V.l.n.r.: Bart Lubbersen, Guus Janus, Riet de Weijer, Herman Jorwerda, Helga Schoemaker, Koen de Jong, Ruud Bossen, Erwin Sjouwerman, 
             Henk van Schie en Bastiaan Proost.

De meeste afslagen waren goed en we gingen op weg. Margriet en Janny moesten er nog even inkomen maar Jaap sloeg de ballen zover dat hij er met 5 slagen van hole 1 afkwam.
Zelf had ik 1 punt en was tevreden over de eerste hole. Bij hole 2 werden we door Janny gewezen op de stokrozen,
verleden jaar had ze wat zaad meegenomen en ze hebben dit jaar mooi op haar balkon gestaan.
Met Janny kom je altijd iets extra over de natuur te weten tijdens het spel.
Hole 2 vergeten we verder snel want daar kwamen we er alle 4 met een streep vanaf. Op hole 3 begon het voor mij met een par
te lopen. De dames in de bunker, ik denk wel eens dat een flight gemiddeld 6 keer in een bunker ligt en vandaag hebben de dames alle 6 voor hun rekening genomen. Jaap begon steeds verder te slaan en haalde op het einde zijn buffer met zijn op vrijdag verworven nieuwe handicap.
Zoals jullie weten tel ik mijn punten onderweg nooit. Ik wist dat ik goed had gespeeld maar dat ik na hole 2 alleen maar 2 of 3 punten had gehaald en geen enkele streep, daar was ik blij verrast over. Ik had na het tellen 40 punten en hoopte op een goede klassering want je weet er is vaak altijd wel iemand die 41 punten heeft, zoals met de Voorzitters bokaal Walther Hesselink.
Wedstrijdleiding nogmaals bedankt voor de organisatie en de prijzen die we mochten ontvangen.

Herman Jorwerda
29 september 2011.