Aftredend kampioen

Als regerend kampioen hoop je in het daaropvolgend seizoen je titel met verve te kunnen verdedigen. Helaas pakte het allemaal anders uit.

Van de 3 spelers die vorig jaar in een spannende playoff om de titel streden weet alleen Tim Boeljon ook dit seizoen naar behoren te presteren. Hij is ook nu weer in de race om de titel. Wilfred van Keijzerswaard, vorig seizoen nagenoeg onverslaanbaar, is dit jaar een anonieme middenmoter. En nog erger gesteld is het met mijn persoontje. Voor nagenoeg al mijn tegenstanders was ik dit jaar een willoos slachtoffer, een eenvoudige prooi en zonder veel problemen waren de 2 punten makkelijk te winnen. Wist ik vorig jaar met voornamelijk parren de winst veelal te pakken sta ik dit jaar te juichen met een bogey. Het was zo droevig gesteld dat ik in de meeste wedstrijden moeite had gehad om te slagen voor het GVB examen. Het werd hierdoor al snel duidelijk dat ik mijn wisseltrofee kon inleveren en dat iemand anders deze een jaartje mee naar huis mag nemen. Wie dit gaat worden is nog even spannend en misschien volgt er zelfs wel weer een spannende play off.

Uiteraard is er de nodige hilariteit over mijn slechte presteren en moet ik wekelijks de nodige "humoristische" opmerkingen aanhoren. Ik heb deze het hele seizoen maar gelaten over me heen laten komen, wat kan je anders? Toch zat het me uiteraard niet lekker en wilde toch nog wel enigszins een rol van betekenis spelen.
De enige mogelijkheid daartoe was, gezien mijn positie in de stand, om punten af te pakken van de koplopers. Dus enigszins overmoedig zei ik tegen Eddy Muller, onze koploper, dat ik wel tegen Tim Boeljon wilde spelen. Hij begon hierop hard te lachen maar verzocht me om dit toch maar niet te doen, omdat Tim hiermee 2 punten in de schoot geworpen zou krijgen. Hij had liever dat ik tegen hem zou spelen zodat hij eenvoudig de 2 punten kon winnen. Waarop ik onmiddellijk onze wedstrijdleiding aansprak om deze uitdaging aan te gaan.
Om een lang verhaal kort te maken het werd een fantastische wedstrijd die mij en zeker Eddy nog lang zal heugen. Matchplay in optima forma. Beiden slechts 5 boven de baan spelend, alle holes beslist op en rond de green. Chip ins van 6 en 20 meter, putts van 12 en 9 meter die vielen kortom een heerlijke pot die uiteindelijk in een terechte "all square" eindigde.

Niet alleen het feit dat ik een puntje heb afgepakt van de koploper, maar meer nog de wijze waarop, geven mij de hoop dat ik toch nog enige invloed kan hebben op de einduitslag en een rol in deze wintercompetitie kan spelen. Ik kan in ieder geval beloven dat er volgend seizoen weer rekening gehouden moet worden met mij en dat ik alles eraan zal doen om de trofee te heroveren.

Bert Voges
16 februari 2011