Senior voor een senior blijkt een goede combinatie

Het lot???? had me ingedeeld in de flight met Wouter Mol, Dick Heemskerk en Sjef Tordoir.

Alle 3 cracks met handicap onder de 20 waar ik met 25.8 wel een beetje tegen afstak.

Nu zijn het wel alle drie supertalenten. Dick, die ik een paar jaar geleden had aangeraden om te gaan golfen omdat tennissen door een knieoperatie voorlopig niet meer kon, zag 2 jaar geleden ineens het licht met geweldige verre en rechte drives. Hij slaat met senior flex shaft ( hierover later meer).Sjef die 2 jaar geleden is begonnen en nu al onder de 20 loopt en zijn liquide middelen investeerde in een aangemeten Ping set. En Wouter, even stiekem gekeken op de leden lijst, rond de 15.

De laatste weken hikte ik steeds tegen verlaging van mijn handicap aan en speelde regelmatig in mijn buffer. Vanaf 5 mei 2008 ben ik van 23.9 steeds maar omhoog gegaan met als hoogtepunt of dieptepunt , het is maar hoe je het bekijkt, juni 2010 26 !!!

De vorige dag, maandag senioren, was ik hoopgevend aan de 2^e 9 begonnen met 20 punten op de E maar D1 en D4 haalde ik strepen en moest ik nog hard werken om in de buffer te lopen.

Mijn afslag op dinsdag was vrij behoorlijk en met 6 slagen begon ik vol goede moed aan de volgende 8 holes waarbij ik ook op de E 9 wist te scoren zodat ik zonder een streep met 19 punten aan de D begon. In tegenstelling tot de dag ervoor, toen ik slechts een streep haalde op D1, begon ik met een par volle bak, dus 4 punten. Dat gaf een goed gevoel. Ik hoopte maar dat het droog zou blijven zodat de wedstrijd normaal kon worden uitgespeeld. Dit in tegenstelling wat “Buienradar” voorspeld had n.l. “zware buien met kans op onweer”. Terwijl ik onderweg vol bewondering naar mijn flightgenoten keek en genoot van de mooie approaches van Wouter en de prachtige afslagen van Dick en Sjef begon ik zelf ook steeds meer vertrouwen te krijgen omdat mijn afslagen vrij goed waren en de putjes vielen of in ieder geval dicht bij de hole kwamen.

Tot D4 waarbij mijn drive links in het bos kwam en Dick zijn bal voor het water liet vallen, terwijl Wouter en Sjef de ballen kaarsrecht op de fairway joegen.

Is het niet toevallig dat onze beide echtgenotes op C 7 naar ons stonden te kijken?

Gelukkig vond Wouter mijn bal en met een ijzer 4 kon ik hem onder en tussen de bomen op de fairway slaan. Na D7 had ik 36 punten bij elkaar geslagen. Op D8 kreeg ik nog een slag mee en ging er af met 3 punten. Op D9 miste ik een put van 75 cm maar hield toch nog 1 punt over. Zodoende behaalde ik eindelijk de magische 40 puntengrens.

Even terug komen op de senior flex shaft van Dick. Iedereen die wel eens met hem heeft gelopen weet dat hij heel gemakkelijk en relaxed van de tee box de ballen lanceert waarbij dikwijls de 200 meter grens wordt gepasseerd. Ik sloeg, tot voor kort, met een Taylor Made CGB 7 regular met de gewichten op de draw stand. Ondanks die stand vaak met slice en niet verder dan 165 meter. Misschien moet ik ook aan de “senior” ik ben tenslotte ook een senior.

Maar om een weer een dure driver aan te schaffen zou door het thuisfront niet in dank worden afgenomen dus laat maar. Een paar weken geleden was ik uit verveling, allemaal herhalingen op de t.v., op markplaats aan het surfen en kwam een z.g.a.n. Callaway FT9 driver tegen met een lite flex voor weinig. Ik heb hem gekocht en sindsdien gaan de afslagen, meestal, recht en benader ik af en toe de 200 meter grens. Senior voor senior blijkt toch een goede combinatie. Maar laat ik eerlijk zijn. Het is hartstikke leuk als je je handicap kunt verlagen en alles loopt zoals je wilt.

Maar het aller belangrijkste is toch dat je op dinsdag deel uit mag maken van een vreselijk gezellige groep golfers die tijdens de wedstrijd serieus met het spelletje bezig zijn en na afloop gezellig met elkaar de wedstrijd analyseren en lachend het glas heffen om wat er allemaal goed en fout ging. Ik hoop er nog vele jaren deel van uit te maken.

Wouter, Dick en Sjef bedankt voor jullie support.

Tot volgende week dinsdag bij de sluitingswedstrijd.

Henk Glazer
26 augustus 2011