Aflsuiting ZaCoDo - deel 2
Weer eerste...!
Nadat ik vorig jaar - tot mijn grote verbazing - winnaar was geworden van de Zomeravondcompetitie op donderdag ging ik er van uit dat ik hier minstens tien jaar op zou moeten teren. Hoe vaak komt het immers voor dat iemand twee keer een wedstrijd weet te winnen, laat staan ook nog twee keer achter elkaar?
Volgens mij lukt dit alleen de echt grote spelers, zoals Tiger Woords, en ik ben niet zo onbescheiden dat ik me met deze grootheden wil vergelijken.
Ik kon daarom onbevangen en vrijuit spelend aan de competitie van dit jaar beginnen en al gauw bleek dat ik het ritme van vorig jaar weer snel had opgepakt. Regelmatig kon ik met een score in de buffer aardig wat puntjes bij elkaar sprokkelen, waarbij de nieuwe puntentelling (10 punten voor de winnaar en nog 1 punt voor de nummer 10 in de avond uitslag) mij wel zeer goed uit kwam.
Desondanks was ik verbaasd te zien dat ik in de tussenstand, die halverwege de competitie gepubliceerd werd, toch weer bovenaan stond. Helaas werd daarna het weer steeds slechter, en mijn spel ook. Ik weet niet of er verband bestaat tussen het een en het ander, maar ik merkte wel dat anderen daar geen last van hadden en sommigen zelfs beter gingen spelen.
Het weer werd af en toe zelfs zo slecht, dat er één ronde voor de start al afgelast werd (Henk bedankt voor het belletje, prima service!) en een andere keer werd de wedstrijd tijdens de ronde afgelast. Dat was wel een beetje jammer, want ik zat in een van de weinige flights die hun ronde wel voltooid hadden. Toen we vervolgens toch wel met een voldaan gevoel (vanwege het trotseren van de weergoden en het uitlopen van de ronde) de scorekaarten inleverden, kregen we te horen dat de wedstrijd afgelast was doordat er zoveel mensen onderweg gestopt waren.
Intussen liet ik naarmate het einde van de competitie naderde de hoop op een nieuwe overwinning steeds meer varen. Dit bleek ook terecht te zijn, want uiteindelijk eindigde ik in het totaalklassement als derde, achter Simone Gaal en Els Prinse. Gelukkig was er dit jaar echter een gescheiden klassement voor dames en heren, zodat ik toch weer een eerste prijs (maar dan voor de heren) in ontvangst kon nemen. Ik heb deze prijs volgens mij aan drie dingen te danken: de nieuwe puntentelling, de aparte klassementen en het feit dat ik - net als Simone Gaal, die ook eerste werd in haar klassement - alle wedstrijden heb meegespeeld. Je kunt dus wel stellen dat hoe vaker je meedoet, hoe meer kans je maakt op een hoge klassering.
Ik had voor dit jaar als doel gesteld om mijn handicap onder de 16 te brengen, zodat ik volgend jaar op donderdag in de groep van de "lage" handicappers mee zou kunnen doen. Hoewel ik wel dicht in de buurt kwam - ik stond even op hcp 16.3, maar ben nu weer gestegen naar 16.6 - is me dit dus helaas niet gelukt. Volgend jaar doe ik daarom gewoon weer mee in de handicapgroep 16.1-25.0, want een handicapverlaging zit er dit jaar niet meer in. Met deze maand nog twee (non-qualifying) wedstrijdjes voor de boeg gaan in oktober de stokken voor een winterslaap de kast in om er in april weer uit te komen. Vervolgens een paar keer oefenen op de driving range en dan moet ik weer klaar zijn voor de nieuwe Zomeravondcompetitie. Volgend jaar ga ik dus voor de hattrick!
Graag wil ik iedereen bedanken waar ik dit jaar mee heb samengespeeld voor de prettige tijd en de morele ondersteuning tijdens het lopen van de rondes. Ook alle andere deelnemers van de competitie bedankt voor de gezelligheid na afloop van de rondes, soms op het terras maar meestal binnen, in het clubhuis.
Daarnaast ook alle sponsoren bedankt voor alle prijzen - flessen wijn dan wel prosecco, ballen, vogeltjes, handdoekjes, etc. - die zij beschikbaar hebben gesteld.
Als laatste, maar zeker niet in de laatste plaats, wil ik Greet van der Zee en Henk Boterman ontzettend bedanken voor de manier waarop zij ervoor gezorgd hebben dat wij zestien weken lang onbezorgd van een middagje golf konden genieten. Ik was verheugd te horen dat jullie volgend jaar ook weer van de partij zijn en ik ben benieuwd of jullie dan jullie petjes zullen dragen en dus goed te herkennen zijn.
Ik hoop dat jullie allemaal goed overwinteren en graag tot volgend jaar!
Michel van Helvoort
10 septenber 2011



