Op de vraag wat men zich nog van vroeger herinnerde reageerde Xandra Algera. Ze wist ook precies waar de afslag van de eerste en zevende hole lag (zie vorige artikel). Zij liep een rondje met haar baby erbij.

We hebben allemaal het boekje gekregen ter ere van het lustrumjaar 2012. Daar zit naast de wedstrijdkalender voor dit jaar ook een plattegrond in opgenomen uit het eerste caddieboekje. Weliswaar alleen in zijn contouren. Hij staat hier nog een keer. En door die foto die we laatst hadden van de oude 12e hole (die nu E4 is) werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Waar liepen al die holes van vroeger? Nou probeer het zelf maar eens, dat valt nog helemaal niet mee als je er destijds niet op liep.

Ik had zelf nog maar één scherpe herinnering, en wel aan de 18e hole. Dat was een korte par3; dat is op het plattegrondje goed te zien. Misschien maar 100 meter, maar wel over het water.  De green van de 18e was wat nu de afslag is van E1. En de afslag van de 18e lag op de heuvel links direct over het water; het bos daar had je in je rug.

Met een vers GVB op zak ging ik voor het eerst 18 echte holes lopen op een speciale dag voor beginners. Zonder me enige rekenschap te geven van de duur van zo'n rondje, laat staan dat ik voor proviand had bezorgd, zou ik toetreden tot de categorie 'grote jongens'. Nou, mooi niet.

Op die speciale dag voor beginners was het doorlopen niet een eerste vereiste. Kennismaken was het devies. Na een half uurtje inslaan en putten ging ik van start. Toen ik op de 18e arriveerde was het zes (!) uur later dan toen ik begon met inslaan. En in die tussentijd niets gegeten en alleen even vlug wat gedronken bij een kraan onderweg. Ik heb volkomen krachteloos en de hongerklop trillend op mijn benen 3 ballen in het water geslagen. Ik kon niet meer. Wat een deceptie. Ik moest maar accepteren dat ik de hole moest opgeven. En dat voor zo'n korte hole. Eigenlijk een bijna minderwaardige hole, één voor echte beginners, niet één voor mensen met een GVB-diploma.
Sindsdien heb ik respect voor de aanwezigheid van water gekregen. Gelukkig ben ik daar nu wel weer van af, maar het was een goed lesje in nederigheid.
En ik neem voortaan altijd wat te eten en te drinken mee.

Koen de Jong
11 april 2012

De afslag van de eerste en de zevende hole was destijds gecombineerd. Enig idee waar die afslag lag?
Of heb je zelf nog specifieke herinneringen aan toen? Mail naar: Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Dit is een foto van vòòr dat de golfbaan bestond. Waarschijnlijk uit 1975/76.

Probeer je maar eens voor te stellen waar dit nu is. Als ik er bij vertel dat dit ooit de 12e hole was zullen velen de handen even goed ten hemel heffen. Ze waren er toen niet bij en kennen de maagdelijke situatie niet.

Op de achtergrond links zie je een boerderij; die heette Zorgvrij. En als je verder weg kijkt zie je de hoogspanningsmasten en daarachter ergens zou je iets van de Hoogovens moeten kunnen ontdekken. Weet je het al? Ik denk het niet, een enkeling misschien. En hoe ik het weet? Keurig aan de hoofdgreenkeeper Engel IJff gevraagd die in deze omgeving al zijn hele leven heeft gespeeld (niet golfen), gegraven, geplant, gemaaid, gesnoeid, gemest, geprikt, aangelegd, verplaatst en uiteindelijk ook weer gespeeld (toen wel golfen).

Inmiddels is er vanaf het midden van de foto allemaal begroeiing, waardoor dit uitzicht niet meer bestaat vanaf die plek.
De sloot aan de voorkant is keurig in de baan opgenomen en vormt de plek waar menigeen zijn bal oplegt alvorens naar de verhoogde green te slaan. Die green zou net niet op deze foto zichtbaar zijn; die ligt er rechts van.

Tegenwoordig is dit de E4. De afslag is 400 meter naar links.

Janny Wetsteijn
22 maart 2012

Ik ben er niet bij geweest. Ik was toen nog geen lid van de club. Ik ben van veel later. Maar als je die oude clubblaadjes ziet, dan kan je bijna niet anders concluderen dat het enthousiaste golfers waren.

Fanatiek waren ze in die tijd. Elk moment van de dag dachten ze vast aan weer een rondje golf. Eindelijk was de golfbaan open en dus was er niets meer dat je er van kon weerhouden een ronde te lopen.

Het weer deed er niet toe. Golfen kun je in alle omstandigheden. Sterker nog, die wisselende omstandigheden maken het voor sommige golfers juist extra interessant. Wind en regen dwingen je om je strategie daaraan aan te passen.

Dus zelfs een overstroming bracht de ware golfer niet van zijn wens de baan op te zoeken. Het plaatje inspireerde om zelfs clubleden als drenkelingen af te beelden die Smits willen bellen. Smits was de man waar je een starttijd af kon spreken.

Koen de Jong
9 maart 2012


PS: Er zijn vast een heleboel clubleden die de beginjaren wel hebben meegemaakt en uit eigen ervaring kunnen vertellen hoe het was. Stuur je ervaringen, anekdotes, wellicht foto's naar Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. en we zorgen ervoor dat het op de site komt.