Aangewaaide olijf?

Als je van hole D-2 naar D-3 loopt komt momenteel je een zoete geur tegemoet. Links van het pad, achter de tee van C-8 zie je een grote struik staan, grijsachtig van kleur en met lichtgele bloemetjes. Het is een struik die volgens Engel IJff is komen aanwaaien. De wetenschappelijke naam is Elaeagnus angustifolia, de Nederlandse naam is smalle olijfwilg. Een andere naam voor deze plant is Russische olijf en het is dus geen toeval dat zijn botanische naam is afgeleid van het Griekse woord elaia, dat olijf betekent. Hoewel hij geen familie van de olijfboom lijkt hij er toch sterk op.

De smalle olijfwilg is afkomstig uit Klein-Azië maar komt al heel lang voor in het zuiden van Europa en wordt al sinds de zestiende eeuw in Engeland gekweekt. Bij ons is het een exoot die het heel goed doet omdat hij heel weinig eisen stelt, zowel op extreem droge als op vochtige grond groeit hij. Hij gedijt ook op sterk zilte bodem is windbestendig . Enige voorwaarde is veel licht en bij voorkeur de volle zon.

De olijfwilg is een grote struik die kan uitgroeien tot een boom van 3 tot 5 meter hoog. Hij heeft zilvergrijze licht doornige takken met lancetvormige grijsgroene bladeren van 5 tot 8 centimeter lang. De onderkant van de bladeren is behaard en zilvergrijs van kleur. De bloemetjes verschijnen in mei-juni in groepjes van 2 tot 3 in de bladoksels van de jonge takken. Ze zijn kelkvormig, aan de buitenkant zilverkleurig en aan de binnenkant fijngeel. De bloemen ruiken ook 's nachts en worden druk door bijen bezocht.