Natuur op SPW De Vlaamse gaai op SPW
De Vlaamse gaai op SPW
In tegenstelling tot zijn zwarte familieleden heeft hij maar weinig zwart in zijn veren. Het meest opvallend is de roze kleur van zijn rug, buik en borst en de blauw met zwart gestreepte veren aan de vleugels. Qua grootte is hij iets kleiner dan zijn neven de ekster en de kraai.
Het was van oorsprong een schuwe bosvogel maar nu is het een algemeen voorkomende vogel in bossen, parken en tuinen. De Vlaamse gaai wordt beschouwd als de bosbouwer onder de vogels. Deze naam heeft hij te danken aan de eigenschap eikels, beukennootjes en dergelijke te begraven om deze in de winter als het voedsel schaars is, weer op te graven. Zo legt hij een wintervoorraad aan. Als de winter invalt kunnen gaaien de boomvruchten zelfs onder een dikke laag sneeuw terugvinden. De gaai vervoert ze in zijn keel en wangen en tussen zijn snavel naar plaatsen met een zachte ondergrond waar hij ze in de aarde duwt. Hij vergeet alleen een aantal plekjes en wat niet teruggevonden wordt kan uitgroeien tot een nieuwe eik. Hij wordt ook wel eikelpotter genoemd, omdat de eik afhankelijk is van de gaai voor de verspreiding van eikels.
Het broedseizoen valt in april/mei. Op een hoogte van 1.50 tot 6 meter wordt in een boom een nest gebouwd van takjes en aarde en met fijne worteltjes bekleed. Er worden 4 tot 6 eieren gelegd, deze zijn groen tot licht brui
n-geel met fijne donkere spikkeltjes en haardunne lijntjes. Gedurende 16 dagen worden de eieren bebroed, na het uitkomen van de eieren worden de jongen nog 8 weken gevoerd.
De gaaien hebben een dierlijk en plantaardig dieet. Ze eten insecten en ongewervelden zoals slakken, wormen en spinnen maar ook jonge zoogdieren en de eieren en jongen van andere vogels. Verder staan op het menu zaden en noten en vruchten zoals bramen, frambozen en lijsterbessen. Met zijn sterke snavel hakt de gaai gaten in harde omhulsels als slakkenhuizen, notendoppen en eierschalen.
22 oktober 2010