Het zal je als chefkok van sociëteit "de Lage Vuursche" maar gebeuren, dat je plotseling wordt overvallen door 25 fanatieke golfers van Spaarnwoude.
Het normaliter rustige horeca-imago werd wreed verstoord door een enthousiaste groep van Belek-gangers, die op uitnodiging van good old Hans Altink een dagje op deze mooie baan mocht spelen met daarna een hapje en een drankje....nou ja, drankje?
De omzetgrafiek van de sociëteit had enkele A-viertjes tekort om de topomzet van die dag te kunnen registreren.....

Voor hen die het nog niet wisten.
De Belekgroep bestaat uit ongeveer 25 golfers uit de competitie, die al 11 jaar lang naar Belek gaan om een week voor de competitie zes dagen achtereen fanatiek te strijden om de green jacket, met daarbij een zeer ruime prijzenpot. Deze hechte groep - dat mag je jezelf wel toedichten, als je met elkaar na 11 jaar nog steeds door die ene deur kunt gaan - is een bont gezelschap, waarin veel karakters wel eens met elkaar botsen, maar nooit een daaropvolgende discussie uit de weg gaat om eventuele geschilletjes uit de wereld te helpen. Hans Altink weet dat ook en is daarvoor dankbaar, dat hij iets terug kan doen. Hij is al vanaf het eerste jaar sponsor.
Behalve dat de winnaar het Groene Jasje ontvangt, offreert Hans de winnaar een geheel verzorgde dag op de Lage Vuursche. Ook worden de organisatoren, Hans Terol en Hans Veering, deze dag in het zonnetje gezet en de anderen worden eveneens van harte uitgenodigd.

Deze dag werd onder tropische omstandigheden gespeeld en om het hoofd koel te houden waren er tijdens de wedstrijd liters water nodig om de zon geen kans te geven enige gemene steekjes uit te delen. Alleen gastspeler Arjen Verhoeven werd na enkele holes onwel en moest de strijd staken. De overigen hebben gezwoegd, gestreden, geploeterd en vooral veel hout gehakt.
Want als je bedenkt, dat Antoine Steeghs met zijn score van 116 slagen als een goede middenmoter eindigde, dan mag je lichtelijk concluderen, dat we die dag "houthakkers" waren. Alleen Ton v.d. Heijden hield zijn hoofd koel, maar dat is logisch, want, zegt hij: "Tja, als je goed speelt, dan voel je geen hitte, alleen maar spanning!" Hij werd dan ook terecht de winnaar van de netto en de bruto prijs, en nog veel belangrijker, hij hoefde niet achter het stuur plaats te nemen om thuis te komen!


Vooraf hebben John Sprajc, Constant Verpoorten en Ton een deal gemaakt, dat degene die de beste score behaalt, niet hoeft te rijden en dus aan die topomzet van de chefkok kon bijdragen. Daarom moest tussen John en Constant een "mini-play off" gespeeld worden op hole 18. Chippen vanaf de graszoden, grenzend aan het terras, naar de vlag van de green.
Constant sloeg zijn bal op de green op ongeveer 15 meter.
De brede grijns van John zou een stukje zelfverzekerdheid kunnen betekenen, ware het niet dat hij zijn chip hopeloos richting waterhindernis sloeg en dus kansloos was. Constant spreidde zijn grote armen de lucht in van blijdschap en bestelde direct een welverdiend groot glas bier. John grijnsde bitter achter zijn glaasje Ranja met een rietje.

Onder het genot van een heerlijke BBQ braken de sterke verhalen en anecdotes weer los en terwijl de inwendige mens het bijzonder naar de zin had, verliep de prijsuitreiking vlekkeloos en hield Hans Terol een slotwoord om daarin Hans Altink hartelijk te danken voor een bijzonder geslaagd golffestijn!

Hierbij een impressie van een bijzonder geslaagde dag.