Zondag 15 mei bonden wij de strijd aan tegen Dirkshorn voor het kampioenschap op de Olympus. Om kampioen te worden moesten wij winnen, voor Dirkshorn was gelijk spelen voldoende om kampioen te worden.

Vanaf het eerste competitie dag wisten wij allemaal (ik tenminste) dat het kampioenschap zou worden uitgevochten tussen Dirkshorn en Spaarnwoude. En zo was het.

Tot nu toe liepen de foursomes niet helemaal lekker, dus tijd voor een nieuwe opstelling. Koen en Richard bleven samen spelen als eerste foursome, Arjan en Erik waren opgesteld als tweede foursome en de ervaren heren Soo-ik en Cecil waren herenigd als derde foursome.

Zeer gefocused op het einddoel gingen we de baan in.

In de ochtend liep alles lekker in de baan: Koen en Richard spelen AS, Arjan en Koen winnen 3 en 1 en Soo-ik en Cecil winnen met 6 en 4. Een 5-1 voorsprong na de foursomes. Wat smaakt de lunch dan lekker hoor!

‘s-Middags nog maar 5 punten halen voor het kampioenschap. Moet kunnen maar we wisten dat de jongens van Dirkshorn andere ideeën hadden. Grootste beslissing, wie speelt tegen hun top speler (handicap 0,8). Simpel, we stellen ons op van laagste tot hoogste handicap; "manno a manno" als Seve altijd zei. Koen had een zware opdracht tegen die topper van Dirkshorn maar heeft het vol gehouden tot hole 16. Jammer, goed gespeeld maar geen punten. Richard kwam ook te kort tegen hun nummer 2 speler en al snel was de stand 5 - 5. Maar het ging op dat moment goed met Soo-ik en Cecil, Arjan en/of Erik pakt zeker een punt. Of niet? Ik spreek Arjan aan na de afslag op hole 13. Captain, dit gaat de verkeerde kant op! Soo-ik is maar 1 up, Erik staat achter. Rustig Arjan, ik sta 1 up en ik weet zeker dat Soo-ik wint en ik ook dus als jij of Erik een punt halen dan is het kampioenschap binnen.

Daarna liep alles snel door. Ik sta dormie 3 up op de tee van hole 16. Verder zie ik niemand voor ons spelen. Alleen Koen naast de green. Even snel informeren bij Koen. Erik verloren, Soo-ik 1 up na 17 en Arjan all square na 17. Niets aan te doen maar de hole winnen en richting clubhuis lopen. Mijn tegenstander werkt mee en ik win de hole en de partij 4 en 2. 7 - 7 is de stand maar wat is er met Soo-ik en Arjan gebeurt? Ik pak mijn golftas en begin de lange loop richting clubhuis. Als ik in de beurt van de green van hole 17 kom zie ik alle mannen terug lopen van hole 18. Handshakes en klappen op de rug maar voor wie? De derde speler loopt naar mij toe: captain gefeliciteerd met de overwinning en het kampioenschap.
YES! Weer kampioen. Soo-ik heeft gewonen 2 up en Arjan speelt all square. Eind resultaat een 10 - 8 overwinning voor Spaarnwoude.

Volgende week spelen we tegen Cromstrijen in de promotie wedstrijd op de Batouwe. Het is ons vorige jaar net niet gelukt om te promoveren maar dit jaar heb ik er een goed gevoel bij.

H1 wenst alle teams die het komende weekend promotie wedstrijden spelen heel veel succes!

Gr. Cecil Stewart
19 mei 2011

Heren 1 begint 2011 NGF Competitie met een "shaky" win op papier.

Zondag 3 april, 08.00 - Aankomst op Dirkshorn. Eerste competitie dag van 2011. Parkeerplaats bijna leeg, niet veel te zien, zou het door de dikke mist komen? Binnen in het clubhuis kennis maken met de gastheer en uiteraard de tegenstander; vandaag wordt dat Kagerzoom. Een onbekende tegenstander maar ons doel is simpel dit jaar; kampioen worden en promoveren.

Dan moet het wedstrijdformulier ingevuld worden. Eerst is het de beurt aan Kagerzoom; laagste handicap 5,7, hoogste 9,9. Ik zet de Spaarnwoude spelers op het formulier; hoogste handicap 5,0. Opmerking van de tegenstanders: 'Verschil in playing handicaps is in totaal 25! Geen kans'. Ik zei 'Ja, op papier zeg ik ook geen kans, maar de wedstrijd wordt in de baan gespeeld en niet op papier, het is en blijft toch matchplay. Alles kan gebeuren'. Maar niet vandaag, denk ik. Ik geniet van de koffie en een stukje cake waarna ik mijn weg vervolg richting driving range om in te slaan.