In verband met het tijdverschil zijn we zaterdag 21 mei al afgereisd.
Golfen in "America", met hoogteverschillen tot 35m in het groene Limburg, dat moet toch een fantastische baan zijn dachten wij.


Met z'n 7 par drieën en 5 korte par vijven en 5 holes met blinde slagen bleek het een tactisch baantje te zijn en, om in golftermen te spreken, een "Peppie en Kokkie" baantje.
En daarbij komt nog dat de bult van 35m hoogte de plaatselijke vuilnisbelt bleek te zijn.
Maar goed, we moesten het ermee doen en zo gezegd zo gedaan.
Zaterdag een oefenronde gespeeld; onze tegenstanders, Aalmeerderhout, de kampioen uit de poule van onze heren 3, was er ook.
Van onze vrienden uit heren 3 hadden we meegekregen dat het een zware kluif zou worden. Zij hadden immers van ze verloren.

Zondagochtend openen Guy&Bram de foursomes. Met een gezamenlijke playing handicap van 5 kwam deze dieselformatie te laat op gang en verloor helaas. John&Ron, eveneens met een gezamenlijke playing handicap van 5, speelden de pannen van het dak en maakten geen fouten. Hun tegenstanders wel. 6/4 winst.
Peter&Thijs, onze zekere factor in de poulewedstrijden, lieten lang op zich wachten. Wij vieren waren al lang en breed uitgeluncht; ze verwelkomden ons op het terras met een half. Met 3-3 naar de singles.
Zou het dan toch spannend worden, zoals onze vrienden van heren 3 al voorspeld hadde?

Guy en John starten als 1e en 2e single en spelen beide tegen een handicapper 4. Guy in goede doen kan van iedereen winnen. En met John in goede vorm moesten hier wel mogelijkheden liggen.
Ik speelde heel strak, maakte geen fouten en won op hole 13 met 6/5. Bram speelde op dat moment hole 14 en stond 1 up. John stond op dat zelfde moment op de tee van 15 en stond 3 down met 4 te gaan. Ik loop achter John aan om hem wat morele steun te geven. Hij wint hole 15 en gaat terug naar 2 down. Op hole 16 kom ik Guy tegen, die helaas net verloren heeft met 3/2. De tussenstand is 5-5. Van Peter, die de aansluiting met mij verloren had, was niets bekend. Via nog nader uit te zoeken informatiebronnen komt het bericht door dat Thijs na 4 holes al 4 up stond. Later hoorden we dat hij de eerste 8 holes 2 onder de baan liep. Wat zou er op hole 9 gebeurt zijn?
Joost, John's tegenstander, bezwijkt onder de druk die dit team zichzelf heeft opgelegd. Ze spelen voor het derde opeenvolgende jaar de promotiewedstrijd en hebben zich stellig voorgenomen dat ze nu gaan winnen. Wij, die vorig jaar roemloos gedegradeerd zijn uit de 2e klasse, hoefden op voorhand niet zo nodig te promoveren. Uit die ervaring weten we dat de 2e klasse echt veel sterker is dan de 3e klasse. Maar eenmaal binnen de lijnen kreeg onze winnaarsmentaliteit toch de overhand.
John wint ook hole 16 en gaat terug naar 1 down met 2 holes te gaan. Bram blijft na 15 1 up.
John halved 17 en gaat 1 down naar 18. Bram halved 16 en 17 en moet z'n 1 up nog één holetje verdedigen. Vanaf tee 17 zie ik Thijs achter de green van 17 staan, met wat rooksignalen bereikt ons het bericht dat Thijs 7/5 gewonnen heeft. Super Thijs!
Tussenstand 7-5 voor ons.

De partij Peter vs Jan Willem lijkt de sleutelwedstrijd te worden, maar waar is hij?
John slaat een superdrive en ligt heel ver midden op de fairway. Zijn tegenstander, Joost, staat stijf van de spanning en breekt. John wint hole 18 met een par en halved z'n pot. 8-6 voor ons.
Bram's drive ligt net zo ver als die van John, z'n wedge slaat hij midden green en wint hole 18 en z'n partij met 2 up. Super, mannen. Dat is matchplayen, hè!
Tussenstand 10-6 voor ons en de promotie is een feit.
Onze captain loopt nog in de baan; we wachten nog even met de overwinningstoast en treffen hem op de tee van hole 17, hij staat all square en zo zal deze partij ook zo eindigen.
Einduitslag 11-7, Spaarnwoude H2 speelt volgend jaar weer 2e klasse.

D1 dinsdag, gefeliciteerd met jullie promotie.
D2 dinsdag en H1 jammer dat jullie het niet gehaald hebben.

Ron Engelmoer
23 mei 2011