H3: de ontknoping

Toen ik 's ochtends opstond was het best lekker weer. Er was wat van die vrolijk witte bewolking en ik zag de zon duidelijk schijnen. Maar bij aankomst in Wassenaar - Rozenstein, om precies te zijn - regende het. En tien uur later, toen iedereen van de baan kwam, regende het nog steeds. En op zich is regen geen ramp als je er een paar holes last van hebt. Of misschien zelfs de helft van je ronde. Maar alle 18 holes lang - van begin tot eind - is al behoorlijk vervelend. En als je dat dan met twee vermenigvuldigd, heb je een idee hoe het zondag was: het regende.

U heeft het waarschijnlijk nog nooit in uw hoofd hebt gehaald om 10 uur van uw vrije tijd, niet allen vrijwillig maar ook nog met plezier, in de stromende regen door te brengen. En u weet dus ook niet wat dat voor gevolgen heeft. Ik weet dat sinds kort wel. Waterdichte kleding bijvoorbeeld, is wel waterdicht maar hoe lang dat duurt, wordt er meestal niet bij gezegd. Mijn regenpak bleek inderdaad waterdicht, tot hole 3. En mijn schoenen, die uiteraard ook waterdicht zijn, bleken het tot hole 9 vol te houden. Maar toen was ik van top tot teen, zeiknat. Met zulk weer, stopt het materiaal ook met functioneren. Een grip heeft geen grip meer, een handdoek droogt niet meer en een bal rolt niet meer. Niets doet het meer. Vanaf de 19e hole, stopte bij mijzelf ook van alles met functioneren. Mijn swing in het bijzonder.

Gelukkig waren mijn teamgenoten wat minder vatbaar voor de ontberingen en wonnen we met 12 - 6. We eindigen hoog in de middenmoot, dat staat al vast.

Vorige week...

Twee rondjes golf op de Rijswijkse om de competitie van 2010 af te sluiten. Voor de ranglijst staat er weinig meer op het spel: de Haagse gaat poulewinnaar worden, de Amsterdamse gaat degraderen. Met de enige twee relevante plaatsen al vergeven, slaan we enigszins laconiek de bal in de rondte.

We verliezen vrij knullig de wedstrijd met 10-8 en kunnen de conclusie van dit competitiejaar opmaken.

De ‘sloper' heeft het afgelopen jaar aan sloopkracht in moeten leveren; veel tegenstanders zijn in tact gehouden. In de benjamin van het team bleek een zenuwenlijertje schuilen die zich vooral op de 18e tee liet zien. De kroon op het werk van onze Sieraad is dat hij zijn solide plek als hekkensluiter op de laatste dag wist te verruilen voor een 5e single; met een halfje tot gevolg. Een wat wisselvallige Hans en een altijd gecontroleerde Rob bleken hecht duo. Maar de diepste buiging is voor Peter: slaat zo constant als een klok.

En dit alles werd mede mogelijk gemaakt door onze gewaardeerde sponsoren aannemersbedrijf Muijs en Zn. en Weening schilderwerk en onderhoud. We hebben onze sponsoren dit jaar met name in de regio Haaglanden gepromoot. Ik ga ervan uit dat we deze promotietour volgend jaar voortzetten.

Heren 3.