Na twee nipte nederlagen hebben de mannen van Senioren 1 zichzelf een straftraining toebedacht met na afloop een peptalk met Jeanette Woods, de mental coach die zich meldde na onze noodkreet. Tijdens die training bleek dat de heren wel degelijk een balletje kunnen slaan, maar dat er teveel onrust in hun koppies zat. Goedlachse Jeanette oreerde rustig en ruimde op charmante wijze alle troep tussen de oortjes van de Oldies op. Soms liet ze haar zachte handen even langs de strak gespannen nekkies gaan om ook daar de nodige rust te brengen. Die nacht hebben we nog nooit zo goed geslapen en zelfs gedroomd over de eerste overwinning.....
Welnu, Jeanette heeft weer eens bewezen, dat dromen geen bedrog zijn, want op de derde competitiedag hebben de Senioren 1 op fenomenale wijze uitgehaald! Dat gebeurde op de golfbaan van Kleiburg onder de rook van Rotterdam. De baan is goed verstopt in een recreatiegebied langs de Brielse Maas met zicht op de skyline van Pernis, met daarin de grootste chemie-industrie van Europa. Het contrast van die bedrijvigheid in talrijke raffinaderijen aan de overkant van de druk bevaren rivier met die van de ploeterende golfers op Kleiburg is uniek. Een mooi stukje Holland!

 

Maar goed, er moest gegolfd en vooral gewonnen worden van Broekpolder. Ook zij hadden nog niet de smaak van een overwinning geproefd, dus het was er op of eronder. Wij waren zelfverzekerder dan ooit en de rust straalde van onze koppies af. Na de ochtendpartijen mochten we lunchen met een verdiende 4-2 voorsprong. Dat was een week geleden ook het geval, maar toen werden we alsnog in de pan gehakt door de Kennemer met 10 -8. Dat zou ons geen tweede keer gebeuren. Goh, wat heeft die Jeanette Woods een indruk gemaakt, want ik heb nog nooit zoveel zelfvertrouwen in ons team gezien.

Ton v.d.Heijden gaat als eerste de baan in om zijn singlepartij snel af te werken. Hij had nog alles gewonnen, zat in de winning mood en was overtuigd van een eenvoudige klus. Oei...dat viel even tegen, want hij keek 17 holes lang alleen maar tegen een achterstand aan (zelfs een 2-down) of all square. Op de 18e hole - bij een gelijke stand - wist Ton op miraculeuze wijze de strijd uiteindelijk in zijn voordeel te beslissen. De eerste keer 1up en tevens de definitieve uitslag.
Ron Romkes liep over de baan als een veldheer, die geen enkele nederlaag duldt. Zijn tegenstander was zo onder de indruk van die overmacht, dat hij - bij een 6 down stand - vrijwillig de handdoek in de ring gooide en Ron de hand schudde met de opmerking: "Ik voel mij niet zo lekker. Ik geef de partij op en ik ga naar huis. Gefeliciteerd, Ron."
Ron zou met een 9/8 gewonnen kunnen hebben. Ik vermoed dat zijn tegenstander dat ook wel begreep en daarom het hazenpad koos om de nederlaag iets "draaglijker" te maken. Maar dat zullen we nooit weten.

Constant Verpoorten had zo graag willen winnen, maar na een aantal drukke nachtdiensten en weinig slaap kun je van hem niet verwachten dat hij als een jonge God met versleten knieën een prestatie van formaat neerzet. Een 2/1 nederlaag was het resultaat. "Sorry," aldus Constant, "Meer zat er gewoon niet in. Op een gegeven moment houdt het bij mij op, hoe graag ik het ook wil. Ik heb onderweg nog wel Jeanette proberen te bellen, maar ze gaf helaas geen gehoor".
En Toon Koster? Hij zou vandaag gespeeld hebben, maar een vervelende oorontsteking noopte hem thuis te blijven. Er zijn ook nog andere pijntjes die hem parten spelen, waardoor een bezoek aan de huidarts noodzakelijk is. Wij wensen Toon een spoedig herstel toe!
In zijn plaats valt daarom Louis Spierings in, de snelste speler van ons team. Hij krijgt een tegenstander op zijn bordje die kennelijk nog sneller de 19e hole wilde halen. Wel, hij werd op zijn wenken bediend, want Louis droogde hem fijntjes af met 6/4.
Hans Terol had een intens revanchegevoel na zijn smadelijke nederlaag tegen de Kennemer. Met overtuiging en strelende swings speelde hij met zijn tegenstander en gunde hem zelfs na 6 holes bij een 6up stand enkele holes, zodat er weer even sprake was van een zekere spanning. Maar Terol besliste zijn partij tenslotte fraai met een 5/4 zege.

Ed Baas, de kapitein van het vlaggenschip, was nog helemaal onder de indruk van Jeanette Woods. Onderweg in de auto sprak hij lyrisch over deze mental coach en het woord golf kwam nog nauwelijks over zijn lippen. Ed leek na die coaching erg rustig, misschien wel tè rustig. In de 4BBB liep hij steeds achter de feiten aan en zocht wanhopig naar zijn ooit eens zo ver geslagen drives. Putten en chippen, normaal een klusje van niks voor Ed, leken nu steeds weer een veel te lastige klip.
Maar na de lunch leek hij zich te herstellen, want op de eerste hole sloeg hij weer eens een ouwerwetse, verre drive. Zijn tegenstander was onder indruk en na 2 holes stond Ed al 2up. Maar dan slaat het noodlot toch weer toe. Zijn herstel bleek van zeer korte duur, want het werd uiteindelijk een 2/0 nederlaag. Gedesillusioneerd sluit Ed zich bij zijn mannen op het terras aan en verontschuldigt zich. "Sorry mannen," aldus Ed, "het ging vandaag totaal niet. Niets lukte. Ik heb zelfs op hole 16 - na mijn afslag tot ongeveer 50 meter voor de green - vier slagen nodig gehad om 15 meter verder te komen en toen lag ik dus nog niet op de green....!"
Waarop Constant fijntjes opmerkt: "Ach, Ed, dat is allemaal nog niet zo erg. Zolang jouw tegenstander over die 15 meter er maar 5 slagen over doet!"
HIGH55 heeft - en dat is het belangrijkste - met 12 - 6 gewonnen en heeft daarmee het degradatiegevaar voorlopig bezworen.
Volgende week gaan we de Koningin een handje geven tijdens de rustdag en een bezoekje brengen aan Jeanette om onze oren te laten wassen en twee weken later spelen we op de Kennemer tegen lijstaanvoerder Kleiburg.

STAND NA 3 COMPETITIEDAGEN:

1. Kleiburg 2 - 4
2. Kennemer 3 - 4
3. Rijswijk 2 - 2
4. Spaarnwoude 3 - 2
5. Broekpolder 2 - 0

Hans Terol

25-04-2010